Review พระราชวังต้องห้าม, ปักกิ่ง จีน



พระราชวังต้องห้าม หรือพระราชวังกู้กง พระราชวังโบราณซึ่งยังคงเหลืออยู่ตั้งอยู่ที่ใจกลางกรุงปักกิ่ง เคยเป็นที่ประทับและศูนย์กลางอำนาจของจักรพรรดิทั้งสมัยราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง(แมนจู) สร้างในสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อ แห่งราชวงศ์หมิง พระราชวังแห่งนี้ใช้เวลาสร้างยาวนานถึง 17 ปี
	โดยเสร็จสิ้นการก่อสร้างภายในปี 1421 มีจักรพรรดิครอบครองและประทับอยู่ที่พระราชวังแห่งนี้ทั้งสิ้น 24 พระองค์ เป็นเวลาเกือบ 500 ปี ความยิ่งใหญ่ของพระราชวังแห่งนี้ ต้องบรรยายด้วยตัวเลขเท่านั้น พระราชวังตั้งอยู่บนพื้นที่กว่า 170 เอเคอร์ สร้างบนฐานยกพื้นทำด้วยศิลา และตัวตำหนักสร้างขึ้นด้วยไม้ทั้งสิ้น หลังคาเป็นกระเบื้องเคลือบด้วยสีเหลืองทอง ซึ่งเป็นสีที่สงวนไว้สำหรับพระราชวัง และอารามหลวงเท่านั้น ประกอบไปด้วยหมู่พระราชวัง หอต่างๆ ห้องหับมากมาย และพระตำหนักน้อยใหญ่ จำนวนถึง 9,999 ห้องตามบันทึกของโบราณ แต่หลังจากผ่านการบูรณะมาหลายครั้ง ทำให้เหลือห้องอยู่ 8,704 ห้องในปัจจุบัน นครต้องห้ามแห่งนี้มีผู้ปกครองเพียง 1 คนเท่านั้น คือองค์จักรพรรดิ ภายในพระราชวังมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 10,000 คน เป็นขันทีรับใช้เสีย 3,000 คน
ที่เหลือเป็นเหล่าข้าราชบริพาร นางสนมและกำนัล กำแพงพระราชวังสูงกว่า 10 เมตร คูน้ำกว้าง 50 เมตร ลานหินในส่วนพระราชฐานหน้าบัลลังค์มังกร จุผู้คนได้ถึง 90,000 คน เหตุที่เรียกว่าพระราชวังต้องห้าม เพราะในอดีตพระราชวังแห่งนี้เป็นที่ประทับขององค์จักรพรรดิ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่และผู้ได้รับอนุญาตเท่านั้นที่สามารถเข้า-ออกได้ สามัญชนทั่วไปห้ามล่วงล้ำโดยเด็ดขาด รอบนอกกำแพงของพระราชวังจะเป็นคูเมืองล้อมรอบ และทางทิศเหนือ ด้านหลังของพระราชวัง คือภูเขาจิ่งซาน ภูเขาจำลองซึ่งเกิดจากการถมของดินที่ขุดได้จากคูเมือง สถานที่นี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์คือ เมื่อครั้งกบฎชาวนา ซึ่งนำโดย หลี่จื้อเฉิน บุกเข้าล้อมเมืองหลวง จักรพรรดิฉงเจิน แห่งราชวงศ์หมิงในขณะนั้น เมื่อทรงเห็นว่าไม่สามารถต้านทานกองทัพกบฎได้ จึงได้สังหารพระชายา พระธิดาและโอรสจนหมดสิ้น และจึงได้ปลงพระชมน์ตนเองโดยการแขวนคอที่ต้นไม้ต้นหนึ่ง บนเขาแห่งนี้ เป็นการสิ้นสุดประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หมิง และหลังจากนั้นไม่นานกองทัพของแมนจูนำโดย ตัวเอ่อคุน ได้บุกตีเข้าด่านโดยความร่วมมือของอู๋ซานกุ้ย อดีตแม่ทัพแห่งราชวงศ์หมิง และได้ยึดพระราชวังแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการปกครองของราชวงศ์ชิงสืบไป และทูลเชิญจักรพรรดิซุ่นจื้อ ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ชิง (แมนจู) ที่ได้ประทับ ณ พระราชวังแห่งนี้